Jump to content

Check us out:

Most Liked Content


#42535 " เม้าท์มอยด์ " HARDCORE MEWS - New Item for Paintballer

Posted by โอเลี้ยง on 26 December 2012 - 12:14 AM

ก่อนการแข่งคู่สุดท้ายของวันอาทิตย์ ที่หลายทีมจบการแข่งและรู้ผลไปแล้ว ผมได้ขอโอกาสที่จะได้คุยกับเด็กกลุ่มนึงที่ร่วมแข่งขันด้วยในงานนี้
จริงๆอยากจะคุยตั้งแต่สนามก่อนหน้า แต่ไม่มีโอกาส
ผมมองเห็นความเสียใจ จากผลการแข่งที่เด็กกลุ่มนี้ได้รับ มันอาจจะไม่มากมาย ไม่กับทุกคน แต่รับรู้ได้ด้วยความรู้สึกตอนที่ผมอายุเท่าพวกเค้า

ผมขอให้ผู้ใหญ่ซึ่งเป็นพ่อของเด็กคนนึงในกลุ่มอยู่ฟังด้วย ผมพยายามมองสบตาทุกคนที่ยืนล้อมอยู่แล้วก็ถามเค้าว่า ผมอายุเท่าไหร่ ลองทาย..
เด็กๆเริ่มตอบ 40.. 32.. 30กว่า.. เอาเป็นว่า 30กว่า ผมเฉลย แล้วก็ถามย้อนกลับไปว่าในกลุ่มใครอายุมากที่สุด เท่าไหร่..19คนนึงชี้แล้วตอบแทนเพื่อน อืมม..เกือบ20ปี  ตอนนั้นผมยังปาลูกข่างอยู่เลย

ผมถามเค้าว่าเสียใจกับผลการแข่งมั้ย..บางคนตอบด้วยการพยักหน้า บางคนไม่ตอบแต่เห็นได้จากแววตา บางคนเหมือนไม่แแน่ใจหรือทำใจได้.. มันเป็นเรื่องปรกติที่จะต้องเสียใจในความพ่ายแพ้ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันไม่ได้เป็นอย่างที่เราอยากให้มันเป็น แต่จริงๆแล้วจากมุมมองของผมและอีกหลายคนที่เฝ้ามองอยู่ วันนั้นเด็กกลุ่มนี้ประสบความสำเร็จในสิ่งที่พวกเค้าได้ทำแล้ว ถ้าเทียบจาก อายุ และ ประสบการณ์

จริงๆแล้วผมลืมบอกเรื่องสำคัญที่สุดไปเรื่องนึง
ผมกับคนในทีม และอีกหลายคนที่ได้ติดตาม รับรู้ในสิ่งที่เด็กกลุ่มนี้เป็นอยู่ ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ มันไม่เปลี่ยนแปลง มันมั่นคงแข็งแรงมากกับสิ่งที่พวกเค้าต้องเจออยู่ เราทุกคนนับถือมันมาก ขอให้รักษา "จิตรวิญญาณ" ของความเป็นนักกีฬานั้นไว้ ถึงจะแพ้ในเกมแต่ก็จะชนะใจคนดู